سالمندان جزء گروه های آسیب پذیر هر جامعه محسوب می شوند، به طوری که با افزایش سن تغییراتی در ابعاد مختلف از جمله کاهش توان جسمانی و قوای مغزی، بروز حالات روحی و روانی، بیماریهای مزمن و تغییر در ساز و کارهای فعالیت جنسی، مفاصل، دیابت، انواع سرطانها، بیماریهای قلبی، ضعف پیری، پیرچشمی و اختلالات بینایی، مشکلات اسکلتی- عضلانی، عدم تعادل در راه رفتن، کاهش بافت استخوانی و پوکی استخوان و مصرف داروها به وجود خواهد آمد.

 

ﻃﺒﻖ ﺑﺮآورد ﺳﺎزﻣﺎن ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﻬﺪاﺷﺖ، جمعیت سالمندان دنیا (افراد 60 سال یا بالاتر) در حال حاضر 962 میلیون نفر بوده و با رشد سالانه 3 درصد تا سال 2050  به بیش از 3 میلیارد نفر خواهد رسید. بطور کلی 13 درصد جمعیت جهان در حال حاضر سالمند می باشند.

 

در ایران، بر اساس سرشماری سال 1395، جمعیت سالمندان 9.3 درصد می باشد. اگر چه افزایش جمعیت سالمندان جوامع بدنبال افزایش طول عمر انسانها، نشان دهنده موفقیت کشورها در عرصه های بهداشت، درمان و اقتصاد می باشد در عین حال سیاستگذاران را با چالش هایی روبرو می کند.

 

در این راستا مرکز تحقیقات سالمندی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی  به عنوان یکی از مراکز معتبر و اصلی در کشور با انجام تحقیقات در حوزه مسائل بیولوژیکی، جسمی – روانی و اجتماعی سالمندان در سطح جامعه و تولید، انتشار و کاربرد دانش نوین در حیطه سالمندی به منظور ارتقاء سلامت و کیفیت زندگی سالمندان می باشد.

 

این مرکز با تربیت نیروی متخصص و ترغیب، تشویق و به کارگیری و محققین مشارکت و همکاری با مراکز تحقیقاتی و آموزشی، سازمان های ملی و بین المللی از طریق مشاوره در سیاست گذاری برنامه های کشور به ارتقاء همه جانبه سلامت سالمندی جامعه کمک می نماید.